Wyznaczanie długości ściany zewnętrznej i położenia ściany wewnętrznej

Wyznaczanie długości ściany zewnętrznej i położenia ściany wewnętrznej: a) warstwa główkowa, b) warstwa wozówkowa,

Długość muru (ściany) wyznacza się liczbą złożonych główek cegły razem ze spoinami poprzecznymi. Na rysunku pokazano sposób wyznaczenia długości ściany i położenia ścian wewnętrznych.

Budynki o znacznej długości i zróżnicowanej wysokości będą osiadać nierównomiernie. Jeśli grunt pod fundamentem jest jednorodny, to różnice osiadań są mniejsze niż w przypadku posadowienia na gruntach o różnym uwarstwieniu. Wskutek nierównomiernego osiadania budynku, ściany ulegną spękaniu (zarysowaniu). Aby zapobiec powstawaniu rys w ścianach stosuje się przerwy dylatacyjne. Przerwy dylatacyjne stosuje się również w przypadku połączenia budynków istniejącego z nowo wznoszonym, szczególnie jeśli powstaje obawa wystąpienia nierównomiernego osiadania. Połączenia ścian budynku istniejącego z budynkiem nowo wznoszonym pokazano na rysunku.

 Połączenie budynku nowo wznoszonego z istniejącym; 1 — istniejący, 2 — nowo wznoszony, 3 — warstwa papy na lepiku.

W przypadku gdy nie będzie nierównomiernego osiadania starej i nowej ściany oraz tam, gdzie wykonuje się najpierw ściany nośne, a wykonanie ścian innych pozostawia się na okres późniejszy stosuje się połączenia na strzępie uciekające, końcowe lub boczne.

Połączenia na strzępie: a) uciekające, b) końcowe; 1 — mur istniejący, 2 — nowo wznoszony, 3 — możliwość wystąpienia rysy, 4 — linia przewidywanego osiadania muru.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *